ZaRuChAn's Story

มาวันนี้ตั้งใจสอบดิจิตอล    อดตาหลับขับตานอนอ่านหนังสือ
เข้าห้องสอบตัวลอยลอยตาปรือปรือ เห็นข้อสอบ อื้อหือ อะไรวะ

เมื่อคืนอ่านสไลด์ถึงสี่บี     ตื่นเร็วรี่มาอ่านต่อห้ามอู้นะ
อ่านถึง MUX สิบเอ็ดโมงกว่าไม่ทันแล้วจ้ะ    รีบปิดคอมเถอะนะแล้วเข้าม.

ถึงใต้ภาคเห็นเพื่อนนั่งติวกัน    ช่างน่าขันกูยืนงงพูดไรหรอ
เข้าห้องสอบเห็นข้อสอบขำตัวงอ    แย่แล้วพ่ออ่านมาไม่ตรงเลย

มาข้อแรกห่าไรวะ self-dual    ถามเอ็ด-อัลผมสิจะรีบเฉลย
รวมตัวแปรห่าเหวเหมือนที่เคย    แม่มึงเอยออกมาได้เท่าเดิม

มาข้อสองอะไรวะจำไม่ได้    จำคลับคล้ายคาโน่แมปอย่างอื่นเสริม
คล้ายน้ำมันรถหมดไม่ได้เติม      ว่างเหมือนเดิมอนาถจิตคิดอยากตาย

ต่อข้อสามสมการยาวเป็นวา     ทำแบบนี้มีดมาฆ่าอย่าให้สาย
นั่งแทนค่านี่นั่นจนตาลาย     โถไอ้ควายอ่านมาเสือกไม่ตรง

ข้อที่สี่ไรหว่าชักลืมเลือน     ราวกับผ่านนับเดือนกูก่งก๊ง
ช่างมันเถอะอย่าคิดให้กูงง    ถ้าคิดออกก็คงเขียนไปแล้ว

ข้อห้านี่ฉิบหายกว่าทุกข้อ    นั่งหน้าหงอเหมือนกินเหล้านับสิบแก้ว
โถ..ไอ้ห่าเกรดเท่าไรไม่สนแล้ว      นั่งตรงแน่วมองข้อสอบมันต่อไป

ข้อสุดท้ายข้อที่หกโคตรบัดซบ       จบแล้วจบชีวิตกูอายุขัย
คูณตัวเลขเป็นวงจรคูณยังไง      บวกนั้นไซร้กูยังงงอย่าสงกา

พี่ขอฝากกลอนนี้ไว้ย้ำเตือน    บอกเพื่อนเพื่อนอ่านหนังสือให้หนักหนา
ถึงคราวสอบจักไม่ต้องเหนื่อยกายา      สอบเสร็จมาดอทกันต่อพี่น้องเอย...